Strona główna




Powstanie gatunku
Sztuka
Nasza era
Wymieranie
Wyginięcie
Restytucja Księga rodowodowa
Poznań
Białowieża
II Wojna Światowa
Powrót na wolność
Różne losy
Obecnie


Restytucja

RESTYTUCJA GATUNKU jest to przywrócenie przyrodzie gatunku zagrożonego wyginięciem wskutek zmian środowiskowych lub znacznego wytępienia, albo wyniszczenia przez człowieka. Polega na otoczeniu dostępnych egzemplarzy gatunku opieką i zapewnieniu im właściwego dla ich życia i rozmnażania środowiska, a także na odpowiednich zabiegach hodowlanych. Restytucję gatunków zwierząt prowadzi się często w hodowli rezerwatowej, a po wzmocnieniu grupy hodowlanej i zwiększeniu jej stanu liczebnego zwierzęta wypuszcza się na wolność.

Pomysł restytucji żubra zrodził się równocześnie w Polsce i w Niemczech. W Niemczech w sprawę tę bardzo zaangażowany był dr Kurt Priemel, dyrektor Zoo we Frankfurcie nad Menem.

Na Międzynarodowym Kongresie Ochrony Przyrody w Paryżu, w maju 1923 roku, delegat Państwowej Komisji Ochrony Przyrody Jan Sztolcman przedstawił polski projekt ratowania gatunku, opierający się na doświadczeniach Ligi Obrony Bizona Amerykańskiego.

Tekst przemówienia Jana Sztolcmana i Roberta de Clermont na Międzynarodowym Kongresie Ochrony Przyrody w Paryżu, w 1923 roku - Tłumaczenie dr Piotr Daszkiewicz PDF [150 KB]

Jan Sztolcman
Prof. dr JAN SZTOLCMAN (1854 – 1928) ornitolog, podróżnik, myśliwy, profesor łowiectwa SGGW. Od 1887 dyrektor Muzeum Zoologicznego Branickich w Warszawie, a po połączeniu z Gabinetem Zoologicznym (1919) — wicedyrektor Państwowego Muzeum Zoologicznego. Działacz łowiectwa i ochrony przyrody, od 1924 prowadził wykłady z łowiectwa w SGGW, założyciel (1899) i redaktor „Łowcy Polskiego”. W 1926 roku został członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Autor 367 publikacji naukowych i popularnonaukowych, m.in. „Ornitologia łowiecka” (1905), „Łowiectwo” (1920), „Żubr, jego historia, obyczaje i przyszłość” (1926).

Projekt ratowania żubra zakładał udział wszystkich krajów, na terenie których znajdowały się osobniki tego gatunku, zaangażowanie doświadczonych hodowców i powołanie specjalnych delegatów. Po przeprowadzeniu spisu żyjących sztuk, należało im zapewnić odpowiednie warunki do życia i rozmnażania.

W 1923 roku zostało założone Międzynarodowe Towarzystwo Ochrony Żubra. W jego skład weszło 15 krajów europejskich oraz Stany Zjednoczone. Pierwszym zadaniem była inwentaryzacja i ocena wartości hodowlanej ocalałych żubrów.

Na całym świecie żyły tylko 54 sztuki (w tym 39 podgatunku białowieskiego) o sprawdzonym pochodzeniu. Ze względu na potrzebę kontroli czystości gatunku utworzono „Księgę rodowodową Żubrów”.

Wyginięcie Księga rodowodowa


[Strona główna] [Co każdy powinien wiedzieć] [Biologia żubra] [Historia żubra] [Ochrona żubra] [Żubry w Polsce i na świecie]
[Galeria] [Żubr po polsku] [Żubr na co dzień] [Śladami żubra] [Linki] [Rozrywka] [Od autora]
Copyright © 2002-2013 zubry.com